و اگر مرگ نبود

و ا گر مرگ نبود ، دست ما در پی چیزی می گشت.

از نظر من 28/4/1387

بدترین روز برای دوست داران هنر

و بهترین روز برای خسرو شکیبایی بود.

 

 

 

 

 

 

یک سال گذشت.

باور تون میشه .

مطمعنم که شماهم مثل من باورتون نمیشه.

خسرو بارفتنش غم به دل همه آورد.

و این غم چقدر سخت بودِ برای همسرش ، چقدر سخت برای بچه هاش و چقدر سخت برای رامبد جوان.

اما چرا رامبد؟

خودتون رو بذارید جاش ، در سریال خانه سبز رامبد رسما با آقای شکیبایی زندگی کرد.

 

 

 

 

و من از طرف خودم اول به خانواده ی آقای شکیبایی ، دوم به رامبد و سوم به تمامی دوست داران آقای شکیبایی تسلیت می گم.

خسرو شکیبایی رفت اما یادش همیشه جاودان و صدایش همیشه ماندگار خواهد ماند.

/ 11 نظر / 35 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حسين (يك دوست تنها)

راستي يادم رفت بگم اوووووللللللللللللللللللللللللللل [چشمک]

roozbeh

سلام .لینکت کردم به ما هم سر بزن[لبخند]

roozbeh

ممنون از لطفت[گل]

حسین (یک دوست تنها)

سلام دختر گلم ناتالی قبل از هرچیز یه عذرخواهی بابت قولی که دادم و نیومدم در مورد این پست و در مورد خسرو شکیبایی مرحوم بنویسم. [بازنده] باور کن همش توی ماموریت و مسافرت گذشت. تا دیروز که فرصتی شد و اومدم برات یه کامنت بلند بالا نوشتم ولی متاسفانه موقع ارسال اینترنت قطع شد و نتونستم کا منت را برات ارسال کنم. خلاصه که امیدوارم منو ببخشی. اما یه سوال هم دارم. من واسه دختر گلم دلتنگ شده بودم می خوام ببینم این دختر گل هم دلش برای من تنگ شده بود یا نه؟ ... بگذریم شوخی کردم. و اما در مورد این پست: خسرو شکیبایی به نظر من یکی از بازیگران برتر کشورمون بود که مثل خیلی های دیگه قدرش شناخته نشد. مثل استاد مشایخی عزیز که قدرش شناخته نمیشه یا هنرمندان بزرگ دیگه. مرحوم خسرو شکیبایی صدای دلنشینی داشت. یه آهنگ حزن آلودی توی صداش بود که مثل زنگ توی گوش آدم می پیچید و غمی را از قلبی به قلبی منتقل می کرد. خسرو شکیبایی حتی خندیدن هاش هم غمی زیبا را در خودش داشت. خدا رحمتش کنه در بازی هاش آنقدر میمیک چهره و حرکات دست و بدنش طبیعی جلوه می داد که بعضی وقتها گم می کردم که دارم بازیش را می بینم یا خود خسرو شکیبایی را. همه ی اینها ب

حسین (یک دوست تنها)

. همه ی اینها به کنار ذوق و طبع شعر و نویسندگیش هم به کنار. می خوام یه نکته ی خیلی مهمتر از شخصیتش بگم. هنرمندی بود که زندگیش حاشیه نداشت. هیچ وقت نشد که بهونه ای دست هیچ نشریه ای بیفته تا بخواد چهره ی خسرو را خدشه دار کنه. و این هنر برای اهل هنر و آدم های مشهور خیلی زیاده. کما اینکه امروزه خیلی دیدی که طرف تا توی سینما چهره میشه بنیان خانوادگیش متزلزل میشه زن طلاق میده زن می گیره پارتی میره و هزار مشکل دیگه. کاش هنرپیشه های صفر کیلومتر امروزی کشورمون یه نیم نگاهی هم به اخلاق مداری امثال خسرو شکیبایی می داشتند. دختر گلم. نمی خوام تعریفت را بکنم اما کارات و نوشته هات منو یاد این شعر می ندازه که میگه: قدر زر زرگر شناسد قدر گوهر گوهری. و تا حالا هم هرچی دقت کردم می بینم میری سروقت هنرمندانی که واقعا آدم های خوبی هستن. امیدوارم من هم بتونم یه وقتایی کمکت کنم. بازم از اینکه دیر بهت سر زدم ازت عذر می خوام. الهی شاد و سرزنده و موفق باشی دختر گلم و یاعلی مدد

حسین (یک دوست تنها)

چون توی دوتا کامنت قبلی جا نشد گل بذارم این هم دوتا گل قشنگ برای دختر گلم [گل] [گل]

حسین (یک دوست تنها)

یه کامنت هم توی خصوصی برات فرستادم

حسین ( یک دوست تنها )

ببخشید اشتباه نوشتم حق با شماست خسرو شکیبایی به نظر من یکی از بازیگران برتر کشورمون است که مثل خیلی های دیگه قدرش شناخته نشد. هرچند منظور من از فعل بود صرفا حضور مادی اون مرحوم بود که جامعه ی هنری کشور ازش محروم شدند. [گل] [گل] یاعلی مدد