تمدن ایران زمین

نامه ای به کوروش بزرگ

سلام
سلام بر تو کورش بزرگ
شاه توانمند
شاه انشان ، شاه بابل ، شاه اکد ، شاه چهارگوشه ی جهان
میخوام باهات دردل کنم
کوروش کجایی
کوروش تو اولین یک تا پرست بعد زرتشت بودی
بعد از مرگ تو ، حکومتت ایران ، روز به روز به عقب رفت
مایی که اولین منشور حقوق بشر را داشتیم
کاش میشد دوباره برگردیم به اون زمان
به اون زمانی که ایران بزرگترین امپراطوری دنیا بود
روزگاری که هر ایرانی به ایرانی بودنش افتخار میکرد
روزگاری که در دل جوانانش شادی و سرخوشی و عشق وطن بود
روزگاری که تو با صلح همه جا رو فتح میکردی ، نه با جنگ و خون
آن روزها تو یهودی ها رو از چنگ بابل آزاد کردی
یادته پدر بزرگت چه بدی هایی بهت کرد ولی تو بدی رو با بدی جواب ندادی
پدر بزرگت می خواست تو رو بکشه
پدر بزرگت به خاطر اینکه هارپاک تو رو نکشته بود گوشت پسرش رو به خوردش داد
ولی تو مثل اون نبودی
تو بدی رو با خوبی جواب دادی
بعد از جنگ با پدربزرگت اون رو به پاسارگاد بردی و با عزت و احترام پیش خودت نگهش داشتی
پدربزرگت به تو خیلی بد کرد ولی تو با کاری که کردی نشون دادی که چقدر بزرگوار هستی
ولی حالا حتی اگه به کسی خوبی هم کنن در جواب بدی میبینه
تو برای مردم احترام قائل بودی
رنگ ، نژاد ، دین مهم نبود
مهم نبود چه دینی داشته باشن
مهم این بود که انسان هستن
الان هر کی پلاک فروهر بندازه گردنش بهش میگن کافر
تو به همه مردم و دین هایی که داشتن احترم میگذاشتی
برای همین خیلی ها دوست داشتن که تو شاهشون باشی
دیگر گفتارنیک ، کردار نیک ، پندارنیک معنی نداره همه جا بدی است و جنگ و خون.
در تصاویر حکاکی شده بر سنگهای تخت جمشید هیچکس عصبانی نیست هیچکس سوار بر اسب نیست هیچکس را در حال تعظیم نمی بینید در بین این صدها پیکر تراشیده حتی یک تصویر برهنه وجود ندارد. 
این ادب اصیلمان است : نجابت ، قدرت ، مهربانی ، احترام ، خشرویی و...
یادمان بماند چه بودیم و چه شدیم