تمدن ایران زمین

جشنهای ایرونی

ولنتاین !؟

سلام

آقا جریان این ولنتاین چیه که این همه جوون این روزا «اس ام اس» و «کادو» و «هدیه» و «کارت پستالهای ولنتاینی» !!! به هم میدن !؟  

همش کپی برداری از رسم و  رسوم بیگانه و فرنگی و اگه هم حرفی بزنی میگن : مگه چیه !؟ بده آدم اظهار عشق کنه به کسی که دوستش داره !؟

شمایی که هی میگی ولنتاینت مبارک عزیزم !....... اصلا از وجود روز عشق توی ایران باستان و برگزاری جشنی واسه این موهبت ((عشق)) ، اون هم نه با قدمت سه قرن بعد از میلادحضرت مسیح (ع) در تقویم رومیها،  بلکه بیست قرن قبل از میلاد مسیح (ع) ، خبر داری !؟ نه !؟پس بزار برات بگم.....

شاید کمتر کسی از وجود جشنی با عنوان روز عشق باخبر باشه ، راجع به قدمت این جشن که گفتم ولی بزارین راجع به تاریخش هم بگم

فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان "روز عشق" به این صورت بوده است که: در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. بعنوان مثال: روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاکی" که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" که خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می شده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، "مهرگان" لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند. سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می کردند.

راستی میدونستین «افلاطون» در مورد ایران باستان چی میگفته !؟

ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلا جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است..

این جشن طبق سالنامه کنونی جمهوری اسلامی ایران ، روز 29 بهمن ماه و طبق گاهشمار ایران باستان روز 5 اسفند ماه برگزار میشه ((حتما میپرسی چرا اختلاف دارن)) واسه اینکه توی سالنامه ایران 6 ماه سی و یک روزه و 6 ماه سی روزه داریم که به هیمن علت عقب میفته (حساب کن دیگه) 5 اسفند میشه 29 بهمن

 

اسم این جشن «سپندار مذگان» یا «اسفندار مذگان» که روز عشق ایرانی هاست که دقیقا سه روز بعد از روز ولنتاین فرنگی هاست !!! راستی تا یادم نرفته بگم که این روز واسه تجلیل از مقام شامخ زمین ، مادر ، زن و به طور کلی عشقه که به نحوی به هم ربط دارن و صد البته این جشن به سپندارمذ یا سپنته آرمئیتی ، (ایزد بانوی نگهبان زمین) تعلق داره !

 

ایرانیان تنها مردمی هستند که در تمام افسانه ها ، اساطیر و داستانهای ملموس و غیر ملموس دور یا نزدیک ، شادمان ترین مردم شناخته شده اند . ایرانیان برای تولد هر ماه و روز و هفته خود، جشنی داشته اند که همه به یکدیگر مهر می ورزیدند . شاید به همین دلیل ایران ، کشور آئین مهرورزی نام گرفته است» .

 

حالا که اینا رو میدونی به جای اینکه روز 14 فوریه هر سال میلادی عین ندید بدیدا بیفتی توی پاساژ و دنبال کادوی مناسب باشی ، روز 29 بهمن خیلی قشنگ یه دونه انار به رسم سرخی قلبت ، یه شاخه گل به رسم خوشبویی  و یه دونه سیب به پاکی عشقت به معشوق خودت هدیه کن

ما که توی عید نوروز بهار رو جشن میگیریم ، ما که شب یلدا به مهمونیه طبیعت میریم و مهمون سفره رنگین طبیعت هستیم ، ما که بی صبرانه منتظر اجرای چهارشنبه سوری هستیم (زردی من از تو ، سرخی تو از من) ، چرا نباید جشن عشقمون رو توی موعد خودش برگزار کنیم !؟

29 بهمن رو از همین الان به همتون تبریک میگم !!

 

 این روزها مردم برگزاری جشن ها و مناسبت های خارجی را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر می دانند در آراستن درخت کریسمس اهتمام می ورزند!   همراه و همزمان با بیگانگان روز شکرگزاری برپا می کنند! همه چیز را در مورد Valentine و فلسفه نامگذاریش می دانند، اما حتی اسم "سپندار مذگان" به گوششان نخورده است.

 

 چند سالی ست حوالی 25 بهمن ماه (14 فوریه) که می شود  هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های اجناس کادوئی لوکس و فانتزی غلغله می شود. همه جا اسم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای که در مورد والنتاین سوال کنی می داند که "در قرن سوم میلادی که مطابق می شود با اوایل امپراطوری ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن می کند.کلودیوس به قدری بی رحم وفرمانش به اندازه ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت.اما کشیشی به نام والنتیوس(والنتاین)،مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می کرد.کلودیوس دوم از این جریان خبردار می شود و دستور می دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می شود .سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق،با قلبی عاشق اعدام می شود...بنابراین او را به عنوان فدایی وشهید راه عشق می دانند و از آن زمان نهاد و سمبلی می شود برای عشق!" اما کمتر کسی است که بداند در ایران باستان،( نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد)، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است!  این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29 بهمن، یعنی تنها 3 روز پس از والنتاین فرنگی است!

آمریکاییهابر این باورند که عادات، رسوم و ارزش های فرهنگی شان برتر از سایرین است. این موضوع در بررسی عملکرد آنان بخوبی مشهود است. بعنوان مثال در حالی که این روزها مردم کشورهای مختلف جهان معمولا به سه، چهار زبان مسلط می باشند، آمریکاییها تقریبا تنها به یک زبان حرف می زنند. اقوامی که در تاریخ از جایگاه شامخی برخوردارند، کسانی هستند که توانسته اند به شیوه مؤثرتری خود، فرهنگ و اسطوره های باستانی خود را معرفی کنند و حیات خود را تا ارتفاع یک افسانه بالا برند. آنچه برای معاصرین و آیندگان  حائز اهمیت است، عدد افراد یک ملت و تعداد سربازانی که در جنگ کشته شده اند نیست؛ بلکه ارزشی است که آن ملت در فرهنگ بشریت دارد. 

شاید هنوز دیر نشده باشد که روز عشق را از 25 بهمن

(Valentine)

 به 29 بهمن (سپندار مذگان ایرانیان باستان) منتقل کنیم 

چه فرقی میکند ولنتاین باشد یا سپندارمذگان، یا مهرگان و ...

هر روز می تواند روز عشاق باشد  ولی

بیایید ایرانی باشیم

زنده باد عشق