تمدن ایران زمین

وصیّت نامه

درود

درود بر همه

درود بر ایرانیان و ایران دوستان

در دوران باستان وصیّت نامه به معنای امروزی وجود نداشته است.

چیزی که امروزه عنوان وصیّت نامه ی کوروش بزرگ وجود دارد سنگ نوشته ها و حرف هایی است که در آنها به جا مانده است.

کوروش ، پس از تأسیس امپراتوری ، سر تا سر ممالک وسیع پارس را سر کشی کرد. ایام پیری اش آغاز شده بود و پدر و مادرش دارفانی را وداع گفته بودند.

کوروش در مقر خود به خواب رفته بود که در عالم رویا شبحی دید که او را مخاطب ساخته: ای کوروش ، خود را آماده ساز زیرا به ملکوت خدایان پرواز خواهی کرد.

کوروش از خواب برخاسته و خواب خود را این گونه تعبیر کرد که به زودی به سرای جاویدان خواهد شتافت. سپس به سمت قله ای که در نزد پارسیان مقدس است رفت و روی نیاز به درگاه اهورا مزدا برد:

من از یاری ها و راهنمایی شما پیوسته سپاسگزارم. موهبت و تفضل شما بود که به من راه صواب را نشان داد و به کمک شما دریافتم از چه راهی پیش بروم و از خطا احتراز جویم. من از شما سپاسگزارم که توانستم هیچ گاه کمک شما را از نظر دور نداشته حتی در اوج قدرت فراموش نکردم که انسانی بیش نیستم. اینک یگانه استدعایم از درگاه شما این است که روزگار زن و فرزندان ، دوستان و وطنم را عزیز و سعادتمند گردانید و عمرم را شرافتمندانه به پایان رسانم.

کوروش چون از راز و نیاز فراغ شد ، به قصر خویش بازگشت تا اندکی بیاساید. چون وقت استحمامش فرا رسید او ترجیح داد در بستر خود به استراحت بپردازد ؛ وقت شام هم ترجیح داد در بستر خود به استراحت بپردازد و از خوردن امتناع ورزید. فقط با رضا و رغبت تام جرعه ای آب نوشید. سپس پسرانش ، دوستان و یاران قدیمی و زعمای قوم را فراخواند و  چون همه گرد بسترش جمع شدند آن ها را مخاطب ساخته گفت:

 

 

ادامه دارد